nie wiedziałam,że w ciągu jednego tygodnia może tak wiele się zmienić! to piękne! 

teraz zupełnie inaczej patrzę na świat, inaczej postrzegam pewne rzeczy. inne jest moje podejście do życia.

czy będzie to zmiana na lepsze? zobaczymy,ale może wreszcie coś ruszy do przodu? może za rok o tej porze będę mogła powiedzieć: poszłaś dobrą drogą, twoje życie jest lepsze... ?

mam nadzieję.

choć w sumie wzbudza to we mnie duży niepokój, ciągle myślę za dużo...

...byle do września :)

popełniłam głupstwo - znowu... ale powiedzcie, że każde głupstwo można naprawić! to nie było nic wielkiego, muszę po prostu znów stawić temu czoła... ale dam radę!

noc, samotna noc. a niebo usłane dywanem gwiazd...

noc jest piękna, pachnie paloną trawą i miastem odpoczywającym po ciężkim dniu.

najczęściej właśnie nocami dostrzegam piękno. piękno wszystkiego, bo przecież właśnie w nocy kolory - paradoksalnie - są ostrzejsze, rozmowy prawdziwsze, zmysły wyolbrzymione.

wakacje - to znaczy że życie trochę zwolniło. 

czas na lekturę, kino, spacery w deszczową noc.. na razie samotnie, ale może do czasu?

trzeba patrzeć optymistycznie, czyż nie? pesymizm jest bardzo egoistyczny, bo skupiamy się tylko na swoim nieszczęściu i na tym jak to nam jest źle... są tacy, co mają gorzej. świat jest piękny, mimo wszystko.

dawno mnie tu nie było, ale nie ma czasu, ciągle w biegu,by zdążyć za światem. czy to nie jest przerażające? wszystko dzieje się tak szybko... 

na szczęście wiosna wybuchła i jest kolorowo. nareszcie.

***

w niebie smutek

przeogromny

oto na ziemi

wielka niesprawiedliwość

w niebie płacz

rzewny

łzy w postaci deszczu

w morza słone

zmienia Bóg

mru. mru. mur. murmurando.

co mruczy?

mruczy kot na kolanach

mruczy zepsuta pralka

mruczy budzik sennie rano

nie chcąc wystraszyć śpiącego

mruczy miasto nad ranem

i tramwaj

mruczy

radio

a w nim

muzyka mruczy

niewyraźnie mruczy ekspedientka

w warzywnym

mruczy stary komputer

burza w oddali mruczy

i ja też

mruczę z zadowoleniem

kiedy milczysz

z zaklętym na twarzy uśmiechem.

tak dziś jakoś słodko-kwaśno-gorzko. jak wielosmakowe jest życie. kolorowe. odcienie szarości. biel i czerń. piękny jest ten świat.

i dzień kobiet. kobietą być. czy to jest powołanie?

oglądając dziś zdjęcia naszło mnie wiele wspomnień. naleciało jak gołębie na krakowskim rynku. dziś szczęśliwie tylko te dobre.

zapach bieszczadzkiego powietrza po nocnej burzy. słoneczny poranek gdzieś nad morzem. metaliczny posmak krwi z przeciętego palca. trawa zieleńsza od ścian mego pokoju. stary miś z wielkimi oczami, wpatrujący się we mnie.

można zapomnieć o szarej codzienności :)

jeśli na początku był chaos

to początek jest w mojej głowie

bo jak inaczej

jeśli nie chaosem

nazwać uczucie

które mną pomiata?

splątane myśli

próbują wyrwać się z objęć pajęczyny

zaciskając na szyi

obręcz coraz ciaśniejszą

bo jeśli na początku był chaos

to początek jest w mojej głowie

...

spokoju szukam. spokoju,który pozwoli mi się zatrzymać i popatrzeć na słońce.

chcę, żeby słońce świeciło mi mocniej, a wiatr cieplej wiał po policzkach.

tylko jak szukać?

gdzie Ty , którego imienia nie znam?

...

powoli ciepły oddech wiatru

utuli mnie znów do snu

kołysząc niespokojnie

znów śnić będę

o zielonych łąkach

szczytach niezdobytych

by obudzić się

w środku nocy

łzami chłodnymi zapłakać

chcę Ci podziękować. choć niełatwo ubrać w kilka słów 10 lat życia z Tobą.

dziękuję Ci, że byłeś, a nie jak niektórzy - bywałeś. byłeś. zawsze.

dziękuję Ci, że nie pozwalałeś. nie pozwoliłeś na chomika, na zieloną szkołę.

dziękuję za to, że nauczyłeś mnie wiele. nauczyłeś przegrywać w karty i w kości.

dziękuję Ci, że pokazałeś Beatlesów i Urbaniaka.

dziękuję, że krzyczałeś. kiedy kupiłam czekoladę mleczną, zamiast z orzechami. płakałam wtedy pół nocy, bo Cię zawiodłam. nie chciałam. przepraszam. nie oddałam pieniędzy, bo nie miałam. nie dawałeś mi nigdy kieszonkowego - dziękuję Ci za to!

dziękuję, że gdy przychodziłam z płaczem przytulałeś mnie do siebie i mówiłeś, że kochasz.

dziękuję, że byłam Ci wszystkim, choć nie zasłużyłam. robiłeś wszystko dla mnie...

dziękuję, że wierzyłeś w dziecięce marzenia.

dziękuję, że pomogłeś mi napisać książkę o zwierzętach. bez Ciebie nigdy nie wygrałabym konkursu drugoklasistów.

dziękuję, że nauczyłeś mnie szacunku do jedzenia. chciałeś mi kupić pomarańcze, a nie było pieniędzy. płakałam, bo Tobie było przykro.

dziękuję, że zostawiłeś część twórczości, przy której nieraz oczy zachodzą mi mgłą.

dziękuję, że zawsze mówiłeś prawdę. nigdy nie okłamałeś mnie, mimo, że nie wszystko rozumiałam. ale przestrzegłeś mnie, że Ciebie zabraknie, choć nie chciałam wierzyć. dziękuję, że byłeś ze mną do końca, że widziałam w Twoich oczach miłość i zatroskanie w ostatnich chwilach. dziękuję, że kochałeś mnie...

chcę nauczyć się tej miłości, jaką mi dałeś.

dziękuję, bo na więcej mnie nie stać. dziękuję, że kochasz. ja będę zawsze.

... jak szklanka, która wypadła z rąk nieopatrznie...

Ktoś dziś powiedział mi coś dobrego. Przez łzy tęsknoty mały uśmiech zawitał na mojej twarzy. Obraz rozmył się, a po policzku spływa ciepła i słona kropla.. wody, którą wszyscy znają... Tak, wiem, to głupie. Głupia ja. głupi świat. Wszystko co się wokół dzieje, zdaje się być tak nierealne...Patrzę na te codzienne sprawy, kłótnie, waśnie... spory o nic... Komentarze pozbawione sensu... Patrzę na ludzkie zapatrzenie i egoizm... Na ten szary i brudny świat..

I zdaje mi się.. I wiem. Wiem, że jestem sama... Wtulam się coraz bardziej w kąt, by nikt nie widział moich łez. bo może one też są głupie. Żyję tylko tymi przebłyskami. Bo raz na jakiś czas, choć na chwilę, słońce wynurza się zza chmur, by potem znów zanurzyć się. zawstydzone.